Nieuwe Vlog: Coaster Challenge

Afgelopen vrijdag gingen de Thrill Seekers weer op pad!
Dennis en Edwin zochten allebei een team bij elkaar en gingen de uitdaging aan: Zoveel mogelijk meter uniek achtbaan spoor doen op een dag.
Zij bezochten Koningin Julianatoren, Bobbejaanland, Avonturenpark Hellendoorn, Billybird Hemelrijk en Familiepark De Waarbeek.

Kijk en geniet van de nieuwe Vlog!

Efteling-medewerker laat meisjes huilen

Baron 1898Vandaag was ik in de Efteling. Een mooie dag. Lichtelijk druk. En af en toe wat regen. De mooiste achtbaan ter wereld stond te schijnen en lonkte naar me. Ik ga het niet ontkennen; ik ben vandaag vier keer in Baron 1898 geweest. Ik ben nog steeds enorm trots op het feit dat deze achtbaan op slechts een uur rijden van mijn huis staat.

IMG_3392Mijn vijfde poging om de Baron te bezoeken was waarschijnlijk overdaad. Ik stond in de Single Riders rij, zoals gewoonlijk. En daar stonden een hoop mensen in die niet wisten dat ze in de Single Riders rij staan (zoals gewoonlijk). Voor mij stonden twee meisjes van een jaar of negen. Op rij 3 was nog één plekje over dus een van de meisjes kreeg een kaartje voor rij 3. Beteuterd sprak ze naar de medewerker: “Maar wij zijn samen”. Het enige wat de medewerker hierop deed was bot snauwen dat ze in de Single Riders rij stond, en dat ze daarom alleen moet.

Het meisje liep door. Een paar meter. De medewerker riep naar haar dat ze door moet lopen.

Je hoorde mensen wat afkeurende geluiden maken. Ik zelf was ook overdonderd door dit voorval. Ik heb al een hoop rare situaties op deze plek in de Efteling meegemaakt. Maar dit is wel echt uniek.

Vrij snel na dit voorval kreeg ik ook een kaartje in mijn handen geduwd. In het voorbijgaan probeerde ik het naambordje van de medewerker te vinden. Zonder resultaat. Nouja, zonder resultaat… Uiteraard kreeg ik ook een snauw dat ik door moet lopen. Sorry voor mijn aanwezigheid naamloze medewerker.

Medewerker zonder naambordje
Medewerker zonder naambordje

Het voelde niet goed. Na mijn ritje in Baron zag ik het meisje met rode ogen voorbijgaan. Een vreselijk beeld wat in mijn ogen niet past bij een pretpark. Gelukkig heeft de Efteling een Twitter Account. Maar kennelijk reageert het webcare team alleen op jolige tweets over paraplu’s, mijn tweets konden geen passende reactie krijgen. Niet op tijd in ieder geval, onderweg naar huis kreeg ik het verzoek om een formulier op internet in te vullen. Een extreem lang formulier: het schrijven van een WordPress Blog was sneller.

Tussen mijn eerste tweet en vertrek naar huis zaten 45 minuten. 45 minuten waarin ik heb getracht een gesprek op gang te brengen met een leidinggevende binnen de Efteling. Deze zijn onvindbaar of negeren je volledig (zoals de man met stropdas die bij de uitgang stond). De gastenservice stuurde mij na de melding ‘ik heb een klacht over een medewerker’ ook naar het online formulier.

Kennelijk lukt het de Efteling prima om regels en procedures op te stellen voor klagende gasten. Als ze de regels omtrent het instapbeleid van de Baron ook maar half zo goed deden had ik überhaupt niet hoeven te klagen.

Wat gaat er mis bij de Baron?

1. Onduidelijkheid Single Riders ingang versus regulier.

Ga voor de grap eens een dagje bij deze splitsing staan.

  • 20% van de mensen besluit direct na het inlopen van de rij dat ze toch de verkeerde rij in zijn gelopen en kiezen zelf om van rij te switchen
  • 20% van de mensen komt er na een minuut of 5 a 10 achter dat deze rij wel erg langzaam vooruit gaat en/of wordt er op gewezen door andere gasten
  • 20% van de mensen komt er achter op het moment dat ze practisch vooraan staan of een kaartje in hun handen geduwd krijgen

Vooral de laatste categorie levert chagrijnige, boze en/of verdrietige gezichten op.

De oorzaak? De enige aanduiding van deze splitsing bevindt zich op een bijzondere hoogte waar niemand kijkt. Het is een mooie oplossing. Maar geen werkende oplossing.

2. Geen beleid voor mensen die in de verkeerde rij hebben gestaan

Eerder vandaag was ditzelfde ook al voor gevallen. Nu met volwassenen. Die waren wat mondiger en vroegen aan de medewerker of ze niet alsnog vooraan in de andere rij mochten gaan staan. Dit moesten ze maar met de mensen in die rij overleggen.

3. Wachtrij indicaties vullen de Single Riders

Boven beide ingangen (regulier en single riders) wordt een wacht indicatie gegeven. Veel mensen kijken alleen hier naar en kiezen voor de ‘korte’ rij. Vaak is dat de Single Riders rij. Die dan binnen enkele minuten praktisch volstaat en zijn eigen indicatie niet haalt. Geef geen indicatie meer voor de Single Riders rij, het klopt namelijk toch nooit.

Ik weet zeker dat veel medewerkers keihard werken bij de Baron. De meeste hebben plezier en oog voor de gast. Geef deze medewerkers de instrumenten die ze verdienen.

O, en zorg ervoor dat mensen op een normale manier een gesprek aan kunnen gaan binnen de parkgrenzen. Het is van de zotte dat ik dit niet vandaag aan een Efteling medewerker heb kunnen vertellen.

Waliblij

Met een blij gezicht en een vol hoofd vertrok ik gisteren naar Walibi. Mijn werkweken zijn lang en vol, na zo’n week stap ik het liefst in een achtbaan. Of tien. Normaal gesproken ga ik dan richting Efteling (ik heb een abonnement op dat prachtige park) maar één of twee keer per jaar vertrek ik richting Walibi. En dat was gisteren.

Op een gemiddelde pretpark-dag kom je aanrijden op een parkeerplaats waar dan wat norse parkeerwachters je een parkeerplaats toewijzen. Niet in Walibi. Breedglimlachend wees de man in het oranje hesje mij de plek waar ik mijn Peugeot mocht plaatsen. Een zalige start van deze zonnige dag, de sfeer was gezet.

Onderweg had ik mijn kaartje gekocht (online), maar op de een of andere manier was dat kaartje niet gemaild. En tot overmaat van ramp weigerde mijn iPhone gister nieuwe afbeeldingen op te slaan, het screenshot met het betalingsbewijs was dus ook in het luchtledige verdwenen. Gelukkig was daar de blije gastenservice mevrouw die mij vriendelijk hielp en het ticket voor mij uitprintte. Had ik al gezegd dat ze dat lachend deed?

A8A1DFCB-D335-4DDB-8B98-7F8062D3B436
En bij die ene lachende mevrouw bleef het niet. In iedere achtbaan waar ik zat (of in wilde stappen) was het personeel vriendelijk. Negen van de tien keer zei een personeelslid voor vertrek nog iets (‘veel plezier’, ‘ben je er klaar voor?’ of ‘sterkte’). Een dikke duim omhoog voor het personeel dat gisteren in Walibi rondliep. Ze voerden hun taak met blijheid en betrokkenheid voor de bezoeker uit. De personele bezetting was bij Space Shot onvoldoende, ik heb echter zelden iemand in een pretpark zien lopen die zijn functie zo vrolijk vervulde. Een echte blijheidsverspreider 🙂

Ook ander crewmembers bij de verschillende achtbanen en in Walibi Playland waren in voor een geintje en kletste meer met bezoekers dan met elkaar. That’s the way I like it!

De rij, toegangsweg, personeel... Aan alles is gedacht bij deze thema-attractie
De rij, toegangsweg, personeel… Aan alles is gedacht bij deze thema-attractie

En dan nog het meest fantastische pluspunt van Walibi: Xpress Platform 13. Dát is hoe een goede thema-attractie in elkaar zit. De volledige wachtruimte vertelt je een verhaal en je raakt er van overtuigd dat je zo een metro in gaat stappen. Maar dan het allermooiste: het personeel is niet alleen gekleed volgens het thema… Het gedraagt zich ook volgens het thema. De medewerkers hebben een raampje om vanuit het station naar de rij te kijken. Dat gebruiken ze regelmatig om wachtenden te laten schrikken. Heerlijk en past prima bij de attractie. Ja, de Baron (Efteling) ziet er van buiten mooier uit. Ja, de Baron is een betere coaster… maar de totaalbeleving an sich is beter in Platform 13 van Walibi.

walibi kaart
De nieuwe plattegrond van Walibi is kaal en geeft niet het blije gevoel dat je er van zou verwachten.

Is er dan geen enkele kritiek? Ja, het kan altijd beter, vooral de plattegrond. Ik hoop dat ze die zo snel mogelijk verbranden. Ik heb stadsplattegronden gezien die meer blijheid en energie uitstralen dan deze kale bedoeling. Vergelijk hem eens met de plattegrond uit de Sixflags periode. Van die laatste plattegrond krijg je het idee dat je op een plek rondloopt waar je minimaal een week nodig hebt om alles te doen. Van de huidige Walibi plattegrond krijg je het idee dat je op een weiland loopt waar willekeurig wat attracties zijn neergezet. Ja,  stukken Walibi hebben de uitstraling van deze plattegrond. Maar de nieuwere stukken (Speed of Sound, Platform 13, Walibi Playland) zijn vele malen beter dan de plattegrond.

 

SFH_kaartAl met al een hele blije dag. Bedankt Waliblij. Ik bedoel, Walibi.

Blijoordeling: Vijf sterren op de schaal van Blijheidsverspreider.
Pluspunten:
+ Personeel is vriendelijk, blij en heeft aandacht voor de bezoeker
+ Thematisering/Totaalbeleving Platform 13
+ Prijs/Kwaliteit verhouding

Walibi pak
Het pak van Walibi bestaat uit 3 kleuren oranje/geel. Ook is zijn nek erg raar.

Minpunten:
– Ongezellige plattegrond
– Ongezellige stukken pad & lege pleinen
– Walibi kostuums hebben 3 tinten oranje/geel

Edwin Rasser is eigenaar van Blijwin. Hij schrijft graag over zaken waar hij blij van wordt (Blijheidsverspreiders) en waar zijn volledige blijheid van kan verdwijnen (Blijheidsbestrijders). Ter inspiratie voor de volledige Blijheidsindustrie. En voor mensen die wel een portie blijheid kunnen gebruiken.

Kompel gezocht (m/v)

Ik word blij van de Efteling. Het is een mooi aangelegd park, er worden waanzinnige werelden gecreëerd en denderende attracties neergezet. Er is echter één probleem: er werken mensen.

Begrijp me niet verkeerd, het merendeel van het Efteling personeel doet waanzinnig werk en doet het lachend. Het probleem is echter dat het hele aardse mensen zijn met problemen van alledag. Problemen die niet passen bij een sprookjeswereld.

Gister heb ik bijvoorbeeld in de Single Riders rij van Baron 1898 (een investering van ca. 20 miljoen) erg lang moeten wachten omdat de medewerker vooraan de procedures niet kent. Dat was echter niet het grootste probleem, hij deed het nors en chagrijnig. Deze jongen heeft misschien wel de leukste baan van Nederland: hij mag mensen verlossen uit een rij van circa twee uur om ze vervolgens een kaartje te geven om de vetste achtbaan van Nederland te betreden. Hoe is het mogelijk om zo’n leuke functie chagrijnig te doen? Mensen die niet blij worden van andere mensen blij maken hebben niets te zoeken in de Blijheidsindustrie. Niet op een positie met klantcontact in ieder geval.

Want dat is het, de Efteling zit in de Blijheidsindustrie. Ze verkopen blijheid, in het geval van de Efteling per dag. Coca Cola verkoopt ook blijheid, maar dan per liter. Het nare is alleen dat je van Coca Cola dik wordt terwijl je van een dagje Efteling misschien nog wel af zou kunnen vallen. De Efteling (en pretparken in het algemeen) maken deel uit van het meest gezonde stuk van de Blijheidsindustrie. Daar zouden ze trots op moeten zijn en hun personeel op moeten selecteren. Ieder stukje Efteling moet bijdragen aan het blije gevoel waar mensen ’s ochtends €36,50 voor betalen.

Ik moet opmerken dat ik het fantastisch vind dat de Efteling voldoende personeel neerzet bij de Baron. Ik heb ongeveer 12 medewerkers geteld. Door het inzetten van zoveel personeel wordt de capaciteit ‘hoog’ gehouden, dat zie ik andere parken niet snel doen.

Het is alleen jammer dat het personeel op momenten dat ze niets hoeven te doen de interactie met elkaar opzoeken in plaats van met de gasten. In plaats van dat ze de gasten nog een beetje extra blijheid bezorgen door een praatje met ze te maken hoor je ze klagen. Klagen over hoe veel jaar ze nog moeten werken. Klagen over de kater die ze vanochtend hadden.

Klagend personeel past niet in de sprookjeswereld waar ik zo graag kom. Het draagt niet bij aan een blij gevoel. Sterker nog: het irriteert me. Als ik in de Efteling zou werken zou ik nooit zeggen “Ik moet nog 10 jaar”. Verander het moeten in mogen. Je mag nog 10 jaar lang elke dag duizenden bezoekers blij maken. Je leven is één groot blij feest.

Luisterend naar het klagende personeel bedenk ik me dat bovenstaand betoog niet van toepassing is op de Baron. Het zit namelijk zo: in de Baron wil ik überhaupt geen personeel zien… Ik wil mensen zien die bijdragen aan de totaalbeleving.

Medewerker bij de Black Mamba draagt bij aan de totaalbeleving van de attractie
Medewerker bij de Black Mamba draagt bij aan de totaalbeleving van de attractie

Een vergelijking met de Black Mamba (Phantasialand) en Hollywood Tower Hotel (Walt Disney Studio’s) is snel gemaakt. In de Black Mamba doet Phantasialand je geloven dat je ver in de jungle in Afrika bent. Dat doet het, net als de Efteling, met thematisering… Maar niet alleen thematisering, Phantasialand heeft het personeel mee-gethematiseerd. Ik heb geen idee hoe Phantasialand het doet (als je dit in een Nederlandse vacature tekst zou schrijven krijg je gigabytes aan boze mails over je heen), maar bij de Black Mamba staan alleen negroïde mensen. Het is werkelijk fantastisch en zorgt voor een essentieel stuk van de beleving.

Bij Disney werken liftjongens in plaats van Disney personeel
Bij Disney werken liftjongens in plaats van Disney personeel

Disney doet ook zoiets. In het Hollywood Tower Hotel wordt geen personeel aangenomen, daar worden acteurs voor gescout. Deze mensen dragen niet bij aan de beleving door hun uiterlijk (op de kostuums na) maar door hun gedrag. Iedere medewerker bij het Hollywood Tower Hotel is namelijk niet een medewerker van Disney die de attractie bedient, het is een medewerker van het hotel die je naar de lift brengt zodat je naar je kamer kan.

En hier zit voor de Efteling de kans. Vervang het Efteling personeel door Rijksmijn medewerkers (dat kunnen dezelfde mensen zijn, het gaat om de perceptie van het personeel). Na het wachten in de rij krijg je op dit moment een briefje van een Efteling medewerker. Op dit briefje staat “rij” + het rijnummer waar je plaats mag nemen. Dit slaat verhaaltechnisch nergens op. Het zou veel mooier zijn als je van een Rijksmijn medewerker een contract-achtig-iets krijgt, of een penning aan je geeft (mijnmedewerkers moesten vroegen een zogenaamde penning uit een kast halen zodat bij calamiteiten duidelijk was welke medewerkers zich in de mijn bevonden).

Op het moment dat je het mijn gebouw betreedt doet alles je geloven dat Gustave Hooghmoedt jou heeft geworven om voor hem de mijn in te gaan. Totdat je een trap oploopt en wederom een norse Efteling medewerker treft. Op dat moment verdwijnt de volledige betovering. Bij het zien van de geel-blauwe Efteling werkkleding realiseer je het weer: ik loop niet in een mijn maar in de Efteling.

Begrijp me niet verkeerd. Ik vind de Baron een machtige toevoeging aan het Efteling aanbod. Het is een attractie die qua thematisering en afwerking op wereld niveau mee kan spelen. Het is alleen jammer dat het personeel niet bijdraagt aan de blije ervaring. Iedere medewerker van de Efteling zou moeten Blijdragen (Bijdragen aan een blije dag). En ook al blijft de Efteling er voor kiezen om de attractie te bevolken met Efteling personeel in plaats van Rijksmijn personeel (wat ik zou betreuren)… Zorg er dan in ieder geval dat het blij personeel is. Maar hierover verwonder ik me bij veel attractieparken.

Achtbaan van de zaak #2

planeetEdwinExact een jaar geleden zat ik in een van de gekste trajecten van mijn leven. Ik was bezig met een project van circa 6 miljoen. Er stond een attractiepark te koop, ik werd er op gewezen net een week na de voltooiing van het Planeet Edwin concept.

Het Planeet Edwin concept is simpel. In plaats van het Disney idee waarbij jonge meisjes opkijken naar slanke en tot in perfectie uitgewerkte prinsessen kan ieder meisje prinses zijn. Het idee is dat ieder meisje zich echt prinses kan voelen. Maatje meer, Maatje minder, Pukkel, Moedervlek… In het kasteel van Planeet Edwin maakt dat niet uit. Planeet Edwin gaat trouwens niet alleen over prinsessen. Ook avontuurlijke kids kunnen er terecht (Piraten) en het idee is dat de Planeet verder uitgebreid kan worden.
avonturen
Maar goed, een attractiepark kopen, hoe doe je dat? Ik had werkelijk geen idee. Waarschijnlijk is dat een van de redenen waarom het traject niet volbracht is (ik zeg bewust niet mislukt: dat is het in mijn ogen zeker niet). Ik zag gedurende het traject heel veel kansen om creatieve creaties neer te zetten. Ik werd blij van de blije wereld die op papier al geheel tot leven kwam. Samen met Dennis (beste vriend/compagnon) werden ideeën op papier gezet die zowel uniek als vooruitstrevend zijn. Mede dankzij onze unieke ideeën, de concept art van zijn hand en uitgebreide berekeningen kwamen we aan tafel bij partijen waar je normaal gesproken niet zo maar even aan kunt kloppen.
dromen
Het park had het Land van Ooit van 2015 moeten worden. Dat was ook ooit een vooruitstrevend, out-of-the-box concept. Helaas ging dat park ten onder. Geruchten gaan dat dat kwam door een Belgisch park dat ze probeerde te openen.

planeetWat ik met dit stuk aan wil geven is dat het goed is om groot te dromen. Planeet Edwin is er helaas niet gekomen. De ideeën zijn er nog steeds en worden nu verder uitgedacht bij een Nederlandse partij, maar ook bij dePartijtjes Producten van Edwin entertainment. Afgelopen week is de Planeet hernoemd naar Partijtjes Planeet, een concept om het boeken en zoeken van kinderpartijtjes te vereenvoudigen. Wordt vervolgd. En misschien dat pretpark ook ooit. Dit is trouwens al een vervolg, gister schreef ik ook over een achtbaan van de zaak.

Achtbaan van de zaak

voorK3Ik heb sinds 3 weken weer zangles. Zou het genoeg zijn om bij K3 te mogen horen? Na de oproep van SBS heb ik mij direct opgegeven. Ondanks het volgens Josje schamele salaris (3600 bruto) zou ik daar erg blij van worden. Je mag niet alleen heel veel kinderen blij maken in een jaar, je zal ook wel gratis de Plopsa parken in mogen. Een achtbaan van de zaak dus.

Achtbanen openen, Zingen in een achtbaan, Dansen op een achtbaan… Ja, ik zie nog wel wat artistieke uitdagingen voor de opvolging van K3. Ze bleven de afgelopen jaren wel heel erg conservatief binnen de gebaande paden. Ik moet toegeven, Studio 100 heeft een hoop mooie en blije creaties neergezet. Inclusief het zwembad dat ze dit jaar openen. Maar het kan altijd innovatiever en blijer.

Het lijkt me fantastisch om bij K3 te horen en Studio 100 van binnenuit te innoveren. Met je kind naar een musical gaan en tijdens de voorstelling met een tablet de show bijsturen, Plopsa-kermis attracties (die kermis dingen zijn nooit goed gethematiseerd en daar is echt wel geld te halen), een deal met Corendon voor echte Studio 100 vakanties (vliegtuig, kidsclub, alles in thema)… En een achtbaan van de zaak. Voor mij. Dan ben ik echt blij.